Gastcollege Boris Dittrich druk bezocht

maandag 27 februari 2006

Een verslag:

Dittrich begon zijn college met de kwestie rond het biometrisch paspoort. In de Volkskrant van vrijdag stond een bericht waarbij ophef werd gemaakt over een centrale databank waarin deze gegevens werden opgeslagen. Hij zei dat dit weer een typisch onderwerp was waarbij de politiek (maar soms ook de wetenschap) in een gepolariseerde discussie vervalt. De voorvechters van privacy aan de ene kant die er helemaal tegen zijn dat dergelijke gegevens centraal worden opgeslagen. En aan de andere kant diegenen die zeggen dat veiligheid voor alles gaat en dat de privacy daaraan ondergeschikt is.

Dittrich gaf aan dat hij in deze discussie een pragmatische positie inneemt. Hij ziet zowel de voordelen en nadelen van de mogelijkheden van deze nieuwe technologie en benadrukte dat het ook nu vooral van belang is om goed te regelen wie er onder welke voorwaarden toegang tot deze gegevens mag hebben. Hij vergeleek deze discussie met de discussie rond de intrede van DNA-bewijs in het strafrecht begin jaren negentig en de intrede van de vingerafdrukken begin deze eeuw.

Dittrich 006

Bij andere technieken is de belangrijkste vraag niet of je die techniek wil gebruiken, maar in welke mate. Cameratoezicht – een onderwerp dat een rol speelt in de Tilburgse verkiezingen - is daar een voorbeeld van. Dittrich gaf aan dat ook hier weer de veiligheid en privacy met elkaar botsen en gaf aan dat cameratoezicht een goed instrument kan zijn wanneer het een onderdeel vormt van een breder veiligheidspakket. Wanneer de politie meekijkt en er gaat iets fout dan moet de politie ook de mogelijkheid hebben om in te grijpen. Hij was alleen geen voorstander van een camera op iedere hoek van de straat. Of er nu wel of geen camera’s geplaatst moeten worden, moet een afweging zijn tussen het belang van privacy aan de ene kant en het gemeenschappelijke belang van de samenleving aan de andere kant. Als het in een gebied relatief onveilig is (bv. uitgaansgebied in Tilburg) dan kan het gerechtvaardigd zijn om daar cameratoezicht te hebben.

In Tilburg zijn de meeste partijen (behalve Groenlinks en SP) voor cameratoezicht. Sommige partijen zoals de VVD, CDA en PvdA pleitten voor uitbreiding van het cameratoezicht. Andere partijen zoals D66 zijn van mening dat het in de binnenstad en bepaalde wijkwinkelcentra met veel overlast wenselijk is, maar dat er zeker niet in woonwijken camera’s mogen komen. “Soms zijn camera's het juiste middel, maar er moet steeds weer kritisch gekeken worden naar de inzet van camera’s in de publieke ruimte”, aldus Ruud van Esch, de lijsttrekker van de Tilburgse democraten.

Ook sprak Dittrich over de vrijheid van meningsuiting. Mag je alles zeggen of juist niet? Hoe actueel die discussie nog steeds is, maakt de commotie rond de Deense spotprenten goed duidelijk. Dittrich hield zijn gehoor voor dat dit grondrecht niet - zoals veel mensen zeggen – onbegrensd is. Je mag bijvoorbeeld niet iemand discrimineren. Ook kan je in je uiting te ver gaan door iemand te beledigen. Op een vraag uit de zaal of er door de politiek niet iets gedaan moet worden om te voorkomen dat er nog meer vergelijkbare situaties ontstaan, liet Dittrich weten dat wat hem betreft de juridische kaders op orde zijn en dat het aan de rechter overgelaten moet worden wat in individuele gevallen niet door de beugel kan. In eerste instantie ligt de verantwoordelijkheid om te bepalen of iets wel of niet kan bij de makers, schrijvers en uitgevers.

Naast bovengenoemde onderwerpen werd er nog gesproken over de recente kwestie rond de vermeende Somalische kinderhandel en het voornemen van Verdonk om criminele Antilliaanse jongeren terug te sturen.